Odaya yerleşmiştim. Resepsiyona inip okulda nerede birşeyler yiyebileceğimi sorduğumda eğitim öğretim yılı daha başlamamış olduğundan ve pazar günü olmasından dolayı görevli beni okulumuzun güzide kasabası Westwood'a yönlendirdi. Dolaşa dolaşa Westwood'a yürüyüp birşeyler yedim. Dönerken çevreyolundan (okulun çevresinden dolaştığı için bu adı verdim) yürümek yerine okulun içinden geçtim.
Okulu boş sanıyordum ama ilerde şenlik benzeri kocaman bir hareketlilik gördüm. Merakla gittim, öğrendim ki lösemililer ve hayıseverler buluşmuş, konser verip yürüyüş yapacaklarmış. Hemen ben de bir balon aldım ve hep beraber okulu yürüdük. Lösemi vakfı için para toplamak ister misiniz diye sorduklarında evet dedim, elime bir sepet tutuşturdular. Ben de içindeki yiyecek, cd vb. şeyleri okulda satarak 112 dolar para topladım. Teşekkür için bir mektup verdiler, bir de t-shirt vereceklerdi ama bedeni olmayınca çaresiz teşekkür edip uzaklaştım.Tam misafirhaneye girerken trampet ve davul sesleri duydum. Yan taraf müzik bölümüymüş, millet sokaklarda birşeyler çalarak vakit geçiriyordu. Bandoyla ilgili birkaç soru sordum, biraz da davul muhabbeti yapınca bir grupla tanıştım. Daha sonra görüşmek üzere vedalaştık. Okulun çimlerinde bir tarafta uzakdoğulular diğer tarafta ise ingilizler amerikalılara karşı futbol oynuyordu (amerikan falan değil bildiğimiz futbol). Amerikalı çocuklardan biri uzakdoğulu elemanın kötü bir yerine yanlışlıkla? tekme atınca, ufak tefek çocuk ''Siz amerikalılıarın espri anlayışı bu mu? '' diye bağırarak hızla uzaklaştı. Sonrasında da odama döndüm. Los Angeles'ın sesi Umut bildirdi, görüşmek üzere efenim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder